De speech van (oom) Tjak Reawaruw tijdens de de ceremoniële dienst

De speech van (oom) Tjak Reawaruw over het hoe en waarom, tijdens de ceremoniële dienst op donderdag 17 september.

Majesteit Koningin Máxima, dames en heren,

Ons gedenkboek gaat over de Molukse gemeenschap in Alphen aan den Rijn. Wat is dat voor een gemeenschap? Het is ondoenlijk deze vraag in de 5 minuten die ik heb, te behandelen. Daarom wil ik namens het Comité Sama-Sama dat de viering van 50 jaar bestaan Molukse gemeenschap Alphen aan den Rijn in de feestweek in juli van dit jaar organiseerde, een trailer laten zien van die festiviteiten. Later deze maand komt de DVD uit en de trailer geeft hier een voorproefje van. We willen dit vertonen omdat het goed de sfeer van toen en de cultuur van onze gemeenschap laat zien. Een gemeenschap dat leeft en levenskracht uitstraalt. Dat goed kan organiseren maar ook goed kan feest vieren…

De trailer die u heeft gezien geeft een beeld van de spirit van onze gemeenschap. Dit spreekt ook uit het gedenkboek. Gaat u maar na: bijna 380 pagina’s met ruim 170 verhalen naast een grondige en gedegen historische inleiding op wat aan de komst van Molukkers naar Nederland in 1951 vooraf ging. Verhalen waarvan een tiental opgetekend is door de redactie en voor het overige zelf geschreven verhalen, die alle zonder uitzondering, door de redactie qua lengte en inhoud intact zijn gelaten. Ruim 170 verhalen bijeen geschreven door 160 mensen. Van bijna iedere familie in onze gemeenschap minstens één verhaal. Sommige kunnen zelfs in potentie tot een op zichzelf staand levensboek worden uitgewerkt.

Er zijn vele gedenkboeken van Molukse gemeenschappen in Nederland geschreven. Meestal door een kleine redactie of een schrijver die de verhalen verzamelde met hulp van een groep vrijwilligers. Op die manier wordt het gedenkboek een product van een kleine groep mensen. Ons gedenkboek gaat echter niet alleen over maar is vooral een boek van de hele gemeenschap. Niet alleen laat het de diversiteit zien van de Alphens Molukse samenleving, maar ook is er een grote diversiteit aan schrijfstijl waardoor afwisseling en variatie in presentatie optreedt. Hierdoor wordt de lezer niet alleen ingevoerd in de Molukse leefwereld, maar het nodigt de reeds goed ingevoerde lezer uit tot reflectie. Tot het zien van verschillen en overeenkomsten ten opzichte van zijn eigen ervaring en beleving. Op die wijze kan het boek ook tot lering strekken en is het niet alleen maar een historisch document voor komende generaties.
Over lering gesproken: ik geef u daar een voorbeeld van. Bij het optekenen van het gesprek dat ik zelf voerde met Anis Talakua die doof geboren is en zijn doventolk Chantal Trouwborst (hier naast mij in actie) spraken we over de Pinksterdienst in onze kerk dit jaar toen een achttal jongeren in acht verschillende talen over de komst van de Heilige Geest uit de Bijbel hebben voorgelezen. De gebarentaal is ook een taal die hieraan toegevoegd kan worden. Misschien een idee voor de Pinksterdienst in 2016!

Ons gedenkboek is niet alleen uniek in de manier waarop het tot stand is gekomen, maar ook wat het omgaan met taboes betreft. In geen enkel ander Moluks gedenkboek komt de drugsverslaving van de zeventiger en tachtiger jaren aan de orde, toen praktisch ieder Moluks gezin hiermee te maken kreeg. Dat dit in ons gedenkboek wel aan bod komt, toont de kracht van onze Molukse gemeenschap alhier. En zo worden er meerdere taboes in het boek doorbroken.

Alles bijeen genomen spreekt het vanzelf dat hier een Alphense Molukker of zo u wilt Molukse Alphenaar staat, die trots het gedenkboek “Van Ambon manisé naar de Bomenbuurt. 50 jaar Moluks erfgoed Alphen aan den Rijn” aan u presenteert. Dit doe ik namens het voltallige bestuur van Stichting Jajasan Alphen 1965-2015’ bestaande uit: Nadine Amanupunnjo, Estafano van Aanholt, Emma Talahaturuson en Esmeralda Salamony. Het is het eerste Molukse bestuur met wie ik samen werkte dat vanaf het begin alweer bijna vier jaar geleden de hele rit heeft volbracht, zonder dat er tussentijds iemand uit de boot is gevallen. Dat op zich majesteit, dames en heren is een grote prestatie, waarvoor ik ieder van hen vanuit de grond van mijn hart wil bedanken. Ook wil ik al onze vrijwilligers bedanken die zich hebben ingezet bij allerlei activiteiten in de afgelopen jaren, inclusief bij de organisatie van deze dag. Onmisbaar was de steun die we ontvingen van andere organisaties, zowel van belang voor erfgoed ontwikkeling alsook in financieel opzicht. Tenslotte ook dank voor de Molukse kerkgenootschappen voor het houden van de dankdienst vandaag en voor het geregeld gebruik mogen maken van het kerkgebouw. Maar bovenal dank ik de schrijvers van de verhalen in het gedenkboek, die ons in staat stelden om onze droom te verwezenlijken.

Dank ook aan u allen voor uw aandacht en ik wens u aanstonds veel leesplezier toe met ons gedenkboek.

Tjak Reawaruw
Voorzitter Stichting ‘Jajasan Alphen 1965-2015′

oom-Tjak-AD