Stilstaan bij Opa Zeth Luhulima († 2012)

In 1964 vestigde het eerste Molukse gezin zich hier in de Bomenbuurt, bij de Rijnhaven, in wat later de Molukse woonwijk zou heten. Begin 1965 werd het tachtigste gezin als laatste verwelkomd. Ze kwamen uit een zevental plaatsen in Nederland, waar zij – sinds hun komst naar Nederland in 1951 – werden gehuisvest in veelal uit hout opgetrokken woonoorden. Het aantal van tachtig gezinnen van toen is toegenomen tot ruim driehonderd nu. Zij vormen een hechte gemeenschap, trots als zij zijn op hun Molukse cultuur.

In 2015 wordt het feit herdacht dat de Molukse gemeenschap in Alphen aan den Rijn vijftig jaar bestaat. Bij die herdenking zal het Molukse erfgoed centraal staan. Er zal onder andere een gedenkboek worden uitgebracht. De organisatie van het project is in handen van een stuurgroep, die in De Viersprong een eigen rubriek mag verzorgen. Onderstaand de eerste bijdrage, geschreven door de heer Estafano van Aanholt.

 

Faan

 

Stilstaan bij Opa Zeth Luhulima († 2012)

Tien jaar geleden ontstond bij mij het besef wie ik ben, waar ik vandaan kom en wat mijn ambities in het leven zijn. Na een langdurige ziekte overleed in 2002 mijn moeder, Shirley Hitipeuw-Luhulima. Vanaf dat moment kwam ook het echte besef van de hechte Molukse gemeenschap waarin ik ben opgegroeid. Mijn ouders zijn op mijn twaalfde jaar gescheiden en in feite ben ik sindsdien opgegroeid bij mijn opa en oma in de Molukse wijk alhier. Mijn vader is van Antilliaanse afkomst en had dit liever anders gezien, maar mijn drang om deel uit te maken van de Molukse gemeenschap was te groot. Mijn opa en oma brachten mij bij wat het inhoudt om een goed mens te zijn, wat de betekenis is van het christelijke geloof en wat het betekent om een Molukker te zijn. Goede scholing speelde hierin een belangrijke rol. Hier werd ik regelmatig mee geconfronteerd door mijn familie en met name door mijn opa Zeth Luhlima. Hij liet alles achter in zijn geboorteplaats Ihamahu op het eiland Saparua (Midden-Molukken) om als beroepssoldaat in dienst te gaan bij het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL). Hij is in 1924 geboren en eigenlijk was hij nog te jong om deel te nemen aan het KNIL. Toch overtuigde hij zijn ouders dat hij graag mee wilde vechten, in de hoop op een betere toekomst. En zo ging hij toch mee, onder toezicht van zijn oudere broer. Eenmaal aangekomen in Nederland verbleef hij in de kampen Vught en Oostgaarde en vestigde zich uiteindelijk in Alphen aan den Rijn.

Aangezien hij nooit de kans heeft gehad om te studeren, simpelweg omdat er geen geld was, hamerde hij er constant op dat ik ten koste van alles mijn studie moest afronden. Hier pluk ik nog dagelijks de vruchten van. Na mijn afstuderen kon ik in zijn eigen ogen dan ook niets meer verkeerd doen. Zijn lessen over het christelijk geloof, onze Molukse afkomst, zijn geboorteplaats Ihamahu en zijn normen en waarden zullen voor mij de basis vormen wanneer ik het een en ander zal proberen over te brengen aan de volgende generatie(s).